Pierwsza runda sezonu Jesień 2026 odbyła się 28 września na Torze Kolarskim Arena Pruszków. Na starcie stanęło 8 osób, a wygrał Michał Galocz, który w 45 minut przejechał 126 okrążeń, o jedno więcej od Joachima Mutrynowskiego. Trzecie miejsce zajął Maciej Bielecki ze 122 okrążeniami.

Druga runda sezonu odbyła się 5 października na Torze Kolarskim Arena Pruszków. Na starcie stanęło 14 osób, a wygrał Maciej Rabeko, który w 45 minut przejechał 143 okrążenia, o jedno więcej od Joachima Mutrynowskiego. Trzecie miejsce zajął Bartosz Rudyk ze 141 okrążeniami. Po dwóch rundach klasyfikację generalną prowadzi Joachim Mutrynowski (34 punkty), o punkt przed Michałem Galoczem. Do ligi dołączyło pięciu nowych zawodników, a dwóch z nich od razu stanęło na podium: zwycięzca Maciej Rabeko i trzeci Bartosz Rudyk. Trzy pierwsze osoby przejechały ponad 140 okrążeń, czyli ponad 35 km w 45 minut.

Trzecia runda sezonu odbyła się 12 października na Torze Kolarskim Arena Pruszków. Wygrał Piotr Skibski, który w 45 minut przejechał 132 okrążenia, o jedno więcej od Jakuba Jurasza. Trzecie miejsce zajął Paweł Walasik ze 119 okrążeniami. Dla obu był to pierwszy start w tym sezonie. Po trzech rundach klasyfikację generalną prowadzi Joachim Mutrynowski (34 punkty), o punkt przed Michałem Galoczem i o dwa przed Piotrem Rekiem.

Czwarta runda sezonu odbyła się 19 października na Torze Kolarskim Arena Pruszków. Pierwsze zwycięstwo w sezonie odniósł Joachim Mutrynowski, który w 45 minut przejechał 145 okrążeń, czyli ponad 36 km, o trzy więcej od Macieja Rabeko. Trzecie miejsce zajął Michał Galocz ze 138 okrążeniami. W rundzie sklasyfikowaliśmy 17 zawodników, w tym pięciu debiutantów, z których najlepszy był piąty Mateusz Chojecki. Po czterech rundach Joachim Mutrynowski prowadzi w klasyfikacji generalnej z 54 punktami, sześć przed Michałem Galoczem. Czwarta runda była ostatnią przed listopadową przerwą, a na tor wracamy 14 grudnia.

Relacja, wyniki i zdjęcia z tej rundy pojawią się tutaj w ciągu 7 dni od startu.

Relacja, wyniki i zdjęcia z tej rundy pojawią się tutaj w ciągu 7 dni od startu.

Pierwsza runda jesiennej rywalizacji była wejściem w nową formułę ścigania. Od startu tempo było równe i kontrolowane, a zawodnicy szybko skupili się na znalezieniu własnego rytmu na długim dystansie. Już po kilku minutach było jasne, że kluczowe będzie utrzymanie prędkości bez nadmiernych zrywów.

Wyścig układał się stopniowo. Różnice nie powstawały gwałtownie, ale narastały z okrążenia na okrążenie. Każdy pit stop wymagał dobrego wyczucia momentu powrotu na tor, bo nawet krótka przerwa mogła kosztować kilka pozycji.

Pierwszy start pokazał, że Endurance to jazda wymagająca cierpliwości i koncentracji, a nie jednorazowego wysiłku. Był to solidny początek jesiennej rywalizacji.

Druga runda od początku miała wyższe tempo niż inauguracja. Zawodnicy znali już format i szybciej weszli w wyścigowy rytm. Pierwsze minuty były dynamiczne, ale bez chaosu — jazda układała się płynnie i równo.

Z czasem zaczęły się pojawiać wyraźniejsze różnice między czołówką a resztą stawki. W drugiej części wyścigu kluczowe okazało się utrzymanie prędkości po pit stopach. Dla części zawodników właśnie ten moment zdecydował o końcowym układzie wyników.

Była to runda, w której regularność zaczęła odgrywać większą rolę niż ambicja na pojedynczych okrążeniach.

Najliczniejsza runda sezonu od startu była bardzo intensywna. Na torze było ciasno, a pierwsze kilkanaście minut upłynęło pod znakiem walki o pozycję i prób znalezienia odpowiedniego tempa w grupie.

Po pit stopach wyścig zaczął się wyraźnie rozciągać. Czołówka utrzymała wysoką, stabilną prędkość, natomiast środek stawki toczył własną walkę o każde kolejne okrążenie. Zmęczenie zaczęło być widoczne dopiero w końcówce, kiedy utrzymanie rytmu wymagało większej kontroli.

Była to runda pokazująca, jak ważna w Endurance jest konsekwencja i umiejętność jazdy „na swoim tempie”.

Czwarta runda miała wyraźnie wytrzymałościowy charakter. Początek był spokojniejszy, ale z każdą kolejną minutą wyścig stawał się coraz bardziej wymagający. Zawodnicy skupiali się na tym, by nie tracić rytmu i nie dopuścić do większych spadków prędkości.

Różnice pomiędzy zawodnikami zaczęły się wyraźnie zaznaczać w ostatnich 15 minutach. To wtedy najlepiej było widać, kto potrafi utrzymać tempo do końca, a kto zaczyna tracić kolejne okrążenia.

Runda pokazała, że w tej formule liczy się nie tylko forma, ale też umiejętność zarządzania wysiłkiem.

Finałowy start jesiennej rywalizacji od początku był szybki i bardzo zdyscyplinowany. Zawodnicy jechali równo, bez zbędnych zrywów, koncentrując się na długiej, stabilnej pracy. Tempo było wysokie, ale kontrolowane.

Po pit stopach wyścig wszedł w decydującą fazę. Część zawodników zdołała utrzymać prędkość do samego końca, inni zaczęli tracić rytm na ostatnich okrążeniach. Końcówka była wymagająca i fizycznie, i mentalnie.

Runda zakończyła jesienną serię mocnym, sportowym akcentem i potwierdziła, że Endurance to format, który nagradza regularność i koncentrację.