Relacja, wyniki i zdjęcia z tej rundy pojawią się tutaj w ciągu 7 dni od startu.

Relacja, wyniki i zdjęcia z tej rundy pojawią się tutaj w ciągu 7 dni od startu.

Relacja, wyniki i zdjęcia z tej rundy pojawią się tutaj w ciągu 7 dni od startu.

Relacja, wyniki i zdjęcia z tej rundy pojawią się tutaj w ciągu 7 dni od startu.

Relacja, wyniki i zdjęcia z tej rundy pojawią się tutaj w ciągu 7 dni od startu.

Relacja, wyniki i zdjęcia z tej rundy pojawią się tutaj w ciągu 7 dni od startu.

Klasyfikacja pojawi się po pierwszej rundzie i będzie aktualizowana po każdej kolejnej.

Pierwsza runda jesiennej rywalizacji była wejściem w nową formułę ścigania. Od startu tempo było równe i kontrolowane, a zawodnicy szybko skupili się na znalezieniu własnego rytmu na długim dystansie. Już po kilku minutach było jasne, że kluczowe będzie utrzymanie prędkości bez nadmiernych zrywów.

Wyścig układał się stopniowo. Różnice nie powstawały gwałtownie, ale narastały z okrążenia na okrążenie. Każdy pit stop wymagał dobrego wyczucia momentu powrotu na tor, bo nawet krótka przerwa mogła kosztować kilka pozycji.

Pierwszy start pokazał, że Endurance to jazda wymagająca cierpliwości i koncentracji, a nie jednorazowego wysiłku. Był to solidny początek jesiennej rywalizacji.

Druga runda od początku miała wyższe tempo niż inauguracja. Zawodnicy znali już format i szybciej weszli w wyścigowy rytm. Pierwsze minuty były dynamiczne, ale bez chaosu — jazda układała się płynnie i równo.

Z czasem zaczęły się pojawiać wyraźniejsze różnice między czołówką a resztą stawki. W drugiej części wyścigu kluczowe okazało się utrzymanie prędkości po pit stopach. Dla części zawodników właśnie ten moment zdecydował o końcowym układzie wyników.

Była to runda, w której regularność zaczęła odgrywać większą rolę niż ambicja na pojedynczych okrążeniach.

Najliczniejsza runda sezonu od startu była bardzo intensywna. Na torze było ciasno, a pierwsze kilkanaście minut upłynęło pod znakiem walki o pozycję i prób znalezienia odpowiedniego tempa w grupie.

Po pit stopach wyścig zaczął się wyraźnie rozciągać. Czołówka utrzymała wysoką, stabilną prędkość, natomiast środek stawki toczył własną walkę o każde kolejne okrążenie. Zmęczenie zaczęło być widoczne dopiero w końcówce, kiedy utrzymanie rytmu wymagało większej kontroli.

Była to runda pokazująca, jak ważna w Endurance jest konsekwencja i umiejętność jazdy „na swoim tempie”.

Czwarta runda miała wyraźnie wytrzymałościowy charakter. Początek był spokojniejszy, ale z każdą kolejną minutą wyścig stawał się coraz bardziej wymagający. Zawodnicy skupiali się na tym, by nie tracić rytmu i nie dopuścić do większych spadków prędkości.

Różnice pomiędzy zawodnikami zaczęły się wyraźnie zaznaczać w ostatnich 15 minutach. To wtedy najlepiej było widać, kto potrafi utrzymać tempo do końca, a kto zaczyna tracić kolejne okrążenia.

Runda pokazała, że w tej formule liczy się nie tylko forma, ale też umiejętność zarządzania wysiłkiem.

Finałowy start jesiennej rywalizacji od początku był szybki i bardzo zdyscyplinowany. Zawodnicy jechali równo, bez zbędnych zrywów, koncentrując się na długiej, stabilnej pracy. Tempo było wysokie, ale kontrolowane.

Po pit stopach wyścig wszedł w decydującą fazę. Część zawodników zdołała utrzymać prędkość do samego końca, inni zaczęli tracić rytm na ostatnich okrążeniach. Końcówka była wymagająca i fizycznie, i mentalnie.

Runda zakończyła jesienną serię mocnym, sportowym akcentem i potwierdziła, że Endurance to format, który nagradza regularność i koncentrację.

Jesień 2025 była pierwszym sezonem rywalizacji w ramach Ligi Endurance 2036. Na przestrzeni kilku tygodni poniedziałkowe starty na torze w Pruszkowie ułożyły się w spójny cykl, a wyścigi w formule Endurance zaczęły przyciągać stałą grupę zawodników. Sezon składał się z pięciu rund, w których liczyła się regularność, umiejętność jazdy w równym tempie i kontrola wysiłku na długim dystansie. Każda runda miała swój charakter, ale wszystkie łączyła ta sama zasada: 45 minut jazdy, w której nie da się wygrać jednym szybkim okrążeniem.

Po zsumowaniu wyników rund jesiennych zwycięzcą klasyfikacji generalnej został Mariusz Olech, który przez cały sezon utrzymywał stabilną formę i regularnie kończył wyścigi w czołówce. Klasyfikacja końcowa dobrze oddała przebieg rywalizacji i różnice w systematyczności startów.